.
Traducción de Xosé Manuel Beiras, Antonia e Estrella Tato Fontaíña.","","","","");}
function L89896410(i) {MstTit(i,"Ensaios sobre a Cuestión Nacional","Narrativa","Santiago",1999,160,"14 x 21 cm","Neste libro enfrontámonos cunha cumpridiña taxonomía do sorriso: apóstatas da realidade, hermafroditas, namorados da madeira, cativos con dúas nais, proterodelincuentes, suicidas con éxito, isto é, todo un compango de personalidades corrosivas que, se cadra e xunto aos últimos recursos para a violación da morriña, fan pensar nas dificultades de abordar este noso mundo, xa non con intención de mudalo -que iso está fóra das posibilidades de calquera autor-, do que se trata é de dar con outra maneira de entendelo.
A ilustración da capa é de Xosé Luis Martínez Pereiro.
Premio Carvalho Calero de Narrativa.","","","","");}
function L89896437(i) {MstTit(i,"I. Fonética e Morfosintaxe","Ensaio","Santiago",1999,456,"14 x 21 cm","Unha obra que cobre un espazo no panorama editorial galego que desde hai xa ben tempo debía estar ocupado. pola importancia de que se dota a historia da evolución do noso principal sinal de identidade como galegos, polo rigor con que está elaborada esta viaxe lingüística a través dos séculos, polo seu carácter case inagural e mais pola ambiciosa intención globalizadora que rexe o traballo, o presente manual de Gramática Histórica Galega constituirá, a partir de hoxe, unha referencia imprescindíbel e unha ferramenta necesaria para calquera persoa que se quixer aproximar á nosa lingua.","1ª: decembro 95","2ª: marzo 96","3ª: setembro 96","4ª: febreiro 99");}
function L89896445(i) {MstTit(i,"e a loita pola supremacía ética","Ensaio","Santiago",1999,250,"14 x 21 cm","O presente volume constitúe unha intensa pescuda sobre as circunstancias, intelectuais e humanas, que protagonizou esta principalísima figura do noso primeiro tercio do século XX. Daquela, ó lector ofréceselle un rico panorama do mundo que viviu e os avatares que acalaron a voz de Roberto Blanco Torres. O efervescente e complexo contexto político daquelas tres primeiras décadas vai acompañado dun non menos exhaustivo seguimento do firme pulso ético deste escritor tanto tempo silenciado. Isto refórzase ben máis aínda cun extenso seguimento da súa vasta actividade cultural e amplo labor xornalístico.
O estudio péchase coa visión interpretativa da súa producción. Para iso reprodúcese o máis esencializado da súa obra intelectual, o poemario Orballo da media noite e realízase unha lectura en clave simbólica que se adentra nas máis fondas instancias do pensamento do seu autor.","","","","");}
function L89896453(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1999,218,"14 x 21 cm","O nacionalismo na era tecnolóxica é unha análise das identidades culturais e nacionais nunha perspectiva moderna. O autor mostra como a tecnoloxía foi decisiva á hora de crear fronteiras e dependencias e como afecta á difusión da cultura e ó futuro das diversas linguas. Tamén analiza a influencia mutua entre o progreso tecnolóxico e reivindicacións nacionalistas e a necesaria harmonización das visións globais e nacionais en medio ambiente. A obra é unha innovadora aportación teórica ó campo do nacionalismo, considerando o papel que a tecnoloxía ten na nosa sociedade a finais do século XX e sinala a importancia da diversidade, así como as contradiccións en que caen en moitas ocasións as culturas máis estendidas, que, contra o que ás veces se di, tamén necesitan crear estratexias defensivas. Nuns momentos en que o nacionalismo e o universalismo están de plena actualidade, esta obra significa unha visión actualizada e orixinal do tema.
Traducción do catalán de Antón G. Garazo.","","","","");}
function L89896461(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",1999,156,"14 x 21 cm",""Comecei a miña vida sen dúbida como a rematarei: no medio dos libros".
O autor fala da súa infancia contando como descubriu a existencia mediante as palabras. Un ensaio autobiográfico no cal a amizade dos libros se mestura coa autoburla dun enfant terrible. Unha reflexión sobre a ensoñación [¿maxia?] das lecturas, a aprendizaxe turbulenta dun ser humano, os xogos dun cativo no medio das convulsións dun século que nace. Un neno e a súa aventura anecdótica e psicolóxica da paixón polas historias que aínda non se chaman Literatura, que logo se converte nunha aventura vital e definitiva, a dos compromisos coa vida, cos humanos, cos libros.
Un libro de xogos e retranca, un libro para aprender a ler, un libro para aprender a vivir as contradiccións entre a escritura obrigada e a vida necesaria.
Traducción do francés de Dulce Mª Fernández Graña e François Davó.
A ilustración da capa é de Anxel Huete.","","","","");}
function L89896488(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1998,150,"14 x 21 cm","Com este livro, a autora pretende analisar a evoluçom experimentada no período 1973-96 polo conjunto da indústria editorial galega, entendendo por tal tanto as empresas do sector que tenhem a sua sede social no território político-administrativo galego como as editoriais situadas fora desse espaço geográfico que publicárom títulos em língua galega durante o mesmo período.
O trabalho estrutura-se em quatro capítulos. No primeiro, fai-se um enquadramento do sector editorial no conjunto da economia e, a seguir, analisa-se a oferta, a distribuçom e a procura do livro galego.","","","","");}
function L89896494(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",1998,228,"14 x 21 cm","Desde unha mesa de café vense moitas cousas, escóitase o máis inesperado, vívense experiencias de todo tipo, algunhas mesmo incríbeis, pero, sobre todo, coñécese de primeira man o mundo que nos rodea. Pénsase, imaxínase, vese pasar a vida dos demais, a realidade irreal que nos envolve e na que, por moito que nos rebelemos, estamos inmersos. En definitiva, vendo aos demais vémonos a nós mesmos, porque, como di Henri Michaux "Non existe un eu. Non existen dez eu. Non existe o eu. EU é tan só unha posición de equilibrio. (Unha entre mil outras continuamente posíbeis e sempre dispostas). Unha media do "eu", un movemento multitudinario. En nome de moitos asino este libro".","","","","");}
function L89896496(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",1999,106,"14 x 21 cm","É difícil apresentar A muller de Gilles ao lector sen recorrer aos tópicos que tanto abundan nas contracapas. Deberiamos dicir que, publicada no 1937 nunha poderosa editora, recebeu críticas moi favorábeis (merecidas neste caso, e non debidas á importancia da editora), mais a Guerra Mundial e a humildade da autora contribuíron para que fose durante moito tempo unha obra descoñecida mesmo no mundo francófono. Con todo, continuou a ser lida e desfrutada por un público cativo en número pero inmenso en entusiasmo, e o feminismo achou nela unha sensibilidade e unhas ideas moi próximas. Simone de Beauvoir cualificou a obra como "un punxente retrato de muller", e Thierry Haumont, cun tópico certo nesta ocasión, dixo que A muller de Gilles tiña esa virtude dos clásicos, a grande simplicidade que traduce aquilo que, ao analisármolo, ha de revelar unha complexidade moi grande; Michel Thorgall afirmou, entre outras cousas, que era unha tentativa de escrita sensual. Porén, nesta breve apresentación temos que rematar con outro tópico: o libro que hoxe ofrece Laiovento aos lectores e lectoras galegas é sobre todo unha invitación a pensar, cualidade esta que non todos os libros, e mesmo os catálogos, poden reclamar e defender para si.
Traducción do francés de Alberte Allegue Leira.
A ilustración da capa é de Xurxo Alonso.","","","","");}
function L8989650X(i) {MstTit(i,"Da incitación á envexa e ao aburrimento nas democracias-mercado.","Ensaio","Santiago",1999,132,"14 x 21 cm",""Velaí sobre o fondo de mundialización, de fluidez, a envexa, o aburrimento e o amargor de todos; velaí o ar abatido daqueles aos que lles vai ben; velaí a iogurteira da clase media e a carne de canón mudada en neuronas en pé; velaí a "turbobécassine" e os "ciberxedeóns"; velaí o cinismo mercantil bañado en bágoas de crocodilo. Châtelet bótalle menos a culpa ao liberalismo que á forma bastarda da súa ideoloxía económica. Denuncia a impostura das súas pretensións morais e golpea contra o lirismo en disposición de celebrar a libre circulación de ideas, cando estas pronto terán desaparecido".
François Sureau en L'Express (16-IV-98)","","","","");}
function L89896518(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1999,188,"14 x 21 cm","No Manifesto do surrealismo André Breton afirmou que o teatro era unha técnica que non lle interesaba. Dez anos máis tarde o surrealista checo Vatislav Nezval afirmaba que o teatro era o medio en que menos actuara o surrealismo e que nesa altura da evolución do movemento este era o eido que tal vez mellor podía encarnar o surrealismo. Mais en verdade non houbo un teatro surrealista, senón propostas teatrais dos surrealistas que, malia a calidade dalgunhas das obras, nunca chegaron a desenvolver un teatro surrealista. Teatro e surrealismo déronse as costas.
Teatro e surrealismo é un intento de dar a coñecer as obras teatrais e os espectáculos máis importantes escritos por autores surrealistas, franceses, portugueses e checos. Unhas obras e uns espectáculos case que descoñecidos que mostran como o surrealismo, inscribíndose nunha tradición que vén de Jean-Jacques Rousseau, intentou revisar e cambiar os hábitos de recepción e as actitudes de expectativa do espectador. Cambiar estes hábitos e esas expectativas continúa a ser un dos grandes desafíos do teatro actual, que non poderá deixar de lado -como ata hoxe- os achados teatrais (ou anti-teatrais) do surrealismo.","","","","");}
function L89896526(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1999,180,"14 x 21 cm","O presente libro propón-nos unha viaxe, ao tempo rigorosa e emocionada, pola biografia intelectual de Manuel Murguia durante a cal se percorre a história galega desde o levantamento de Solis en 1846 até os tempos esperanzados da II República. Na viaxe, xunto ao do Patriarca arteixán, outros nomes van cobrando vida: Aguirre, Pondal, Vicetto, Rosalia, Curros...
Henrique Rabuñal quixo salvar do esquecimento, xustamente no 75° aniversário do seu pasamento, a un dos nosos primeiros historiadores, a un dos teóricos paradigmáticos do nacionalismo pero tamén ao xornalista comprometido, ao crítico de arte e literatura, ao home enfin que simbolizou como ninguén e durante case un século o compromiso con Galiza. Esa pretensión é a que levou ao xúri do Prémio Carvalho Calero a galardoar este ensaio chamado a converter-se en referéncia bibliográfica imprescindíbel dunha das personalidades máis ricas e emblemáticas da nosa história contemporánea.
Premio Carvalho Calero de Ensaio 1998.","2ª edición","","","");}
function L89896534(i) {MstTit(i,"Os trovadores e a corte senhorial galega no século XIII","","Santiago",1999,178,"14 x 21 cm","Qual o papel das cortes senhoriais no desenvolvimento da lírica galego-portuguesa?
Considerada um dos primeiros focos de difusão do novo modelo poético-musical na Península Ibérica, a corte de Rodrigo Gomes de Trastâmara, magnata galego do século XIII, é aqui investigada para determinar os fundamentos documentais dessa aliciante hipótese, prenhe de implicações sociológicas e culturais: para esse fim, o livro procura reconstitutir a vida de Rodrigo Gomes e a sua mulher, Maior Afonso de Meneses, os possíveis locais de reunião da sua corte, o ambiente cultural de Santiago de Compostela na época e os dados referentes aos trovadores e jograis que poderiam associar-se ao magnata através de laços de parentesco, amizade ou vassalagem.","","","","");}
function L89896550(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",1999,166,"14 x 21 cm","Se este exemplar fose dar a mans de imbéciles e escuros o monstro Horace Tograth, antagonista brutal do primeiro relato dos 16 deste volume, podería rexurdir para facer da escrita unha acción delitiva e da leitura un feito pecaminoso. Tograth había provocar, máis de oitenta anos despois, unha revolta debida nesta ocasión á gracia administrativa que posibilita a presente publicación.
Até agora, os leitores que se achegaron a este texto ficaron ben lonxe desa tentación e o balanzo do seu interese é máis ben positivo. A Walter Benjamin serviulle para reflexionar e viu nel unha premonición do que o capitalismo acabou por facer da figura do escritor, e André Bretón, bon coñecedor da obra, chegou a dicir mesmo que os mozos que non coñeceran Apollinaire habían exclamar: "chegamos demasiado tarde". Estas e outras moitas constitúen razóns suficientes para pretender Laiovento, con O Poeta Asasinado, que todos aqueles que non saben aínda deste escritor francés poidan recoñecer a exclamación como propia, mais co consolo de diciren que tarde si, mais chegaron.
Tradución do francés e notas: Alberte Allegue Leira.
A ilustración da capa é de X. M. Tomé.","","","","");}
function L89896569(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1999,446,"14 x 21 cm","Nas investigacións recentes e actuais sobre Historia Contemporánea de Galicia atribúese cada vez maior importancia ás primeiras décadas do século XX, considerándoas xeradoras dun impulso económico, social e cultural que resultou bruscamente cortado pola Guerra Civil, para encontrar finalmente a súa culminación a partir dos anos sesenta do mesmo século. Nesta óptica sitúase o presente traballo que, circunscribindo o seu campo de investigación ás catro primeiras décadas do século XX, afronta o estudio do período sinalado baixo a perspectiva optimista da "modernización" e do "cambio social", características que obviamente deberán amosarse con máis claridade en sucesivos volumes, dedicados respectivamente á economía, cultura, evolución política e organización social de Galicia ó longo do período indicado. O tratamento de cada dimensión da problemática histórica realízase mediante o sistema de textos e documentos, precedidos cada un deles dunha breve introducción específica e todos en conxunto, dunha ampla introducción xeral. No presente volume, dedicado á Emigración, abórdanse temas como as causas e efectos da emigración, o debate de comezos do século XX sobre o problema migratorio, as remesas de diñeiro americano, a emigración intrapeninsular, o asociacionismo desenvolvido polos emigrantes en América e a súa proxección política. O presente traballo pretende poñer nas mans de estudiantes e afeccionados á Historia os documentos básicos para a adecuada interpretación e comprensión da historia máis recente de Galicia.","","","","");}
function L89896577(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1999,442,"14 x 21 cm","En 1970, Xosé M. Beiras publicou Estructura y problemas de la población gallega, a súa tese doutoral que cinco anos antes merecera o Premio Extraordinario de Doutorado. Nela abordábase, por vez primeira, unha análise completa do comportamento da demografía galega no decurso do século XX, isto é, de 1900 a 1960. A distribución espacial da poboación, a estrutura por idades, o movemento natural, os movementos migratorios e mais a actividade eran estudados dun xeito tan completo como brillante e, ademais, desde unha focaxe estrutural, isto é, estabelecendo as relacións existentes entre eles. Dúas décadas despois, Abel López, que fora alumno do profesor Beiras, seguiu os seus pasos encetando o seu labor alí onde aquel rematara. Froito desa angueira foi a súa tese de doutoramento, que examina o período 1960-1991. A obra que tes agora nas mans, lector, é unha síntese desas dúas teses. Abrangue practicamente todo este século XX, ocupándose deses cinco eidos antes mencionados e mais da problemática resultante (estancamento da poboación, espallamento do hábitat, caída da natalidade e avellentamento, emigración, cambios na distribución sectorial da poboación ocupada, etc.). Escrito nun estilo acesíbel, sen perder por iso o necesario rigor científico, este libro singular segue a ser o único que analisa de modo exhaustivo unha cuestión tan crucial para o futuro do noso país.","","","","");}
function L89896585(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1993,128,"14 x 21 cm","A língua galega está moi necesitada de estudos que, desde o compromiso co proceso normalizador, interpreten o fenómeno lingüístico, aliando o rigor epistemolóxico e metodolóxico coa defensa dunha prática restauradora, asi como coa sua imprescindíbel divulgación. Os estudos e artigos reunidos neste volume son un froito ben elocuente desta alianza: o estudo da situación e das necesidades da língua nun momento histórico crucial en que a restauración do idioma fica ben expresada no título deste libro.","2ª: novembro 99","","","");}
function L89896593(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",1999,108,"14 x 21 cm","Três histórias de viagem. Três experiências singulares. Três personagens à procura de si. Seres humanos deslocando-se, de barco, moto, aviom. Mas, por trás da deslocaçom física, hai a trascriçom de umha viagem imóvel, cada vez mais evidente. E evidente de todo observando o conjunto. Se já intuíamos, mesmo antes de Fernando António, que a melhor maneira de viajar é sentir, nestes testemunhos inscritos em momentos precisos da história de umha cultura e de umha língua reúnen-se a viagem real e a viagem imaginária. Na viagem real convergem para um centro três vectores procedentes dos cantos de um arquipélago. A viagem imaginária consiste especialmente no oceano que assi unem. Do isolamento de ilhas caminham para umha geografia central, simbolicamente fundadora. Depois, a geometria, os três tempos, o nosso mundo... O que pode, porque deve, ser o nosso mundo...
A ilustración da capa é de Mario Rodríguez.
Premio de Narrativa Curta Carvalho Calero.","","","","");}
function L89896607(i) {MstTit(i,"","","Santiago",1999,171,"14 x 21 cm","Geometrias do Imaginário é livro de ensaios. De ensaios sobre a literatura, mas, e principalmente, sobre as formas como a literatura pode ser lida em diferentes latitudes e em culturas divergentes. O que o anima é a vontade de entender as formas como a literatura existe e como é percebida por leitores em variadas partes do mundo.
Assim ora se debruça sobre autores brasileiros, ora sobre europeus, indagando sempre sobre os seus leitores e sobre o que deles pensam os escritores. Em síntese, expressa a constante preocupação com a literatura como processo social, em que, sem a presença de quem lê e de quem escreve, correse o risco de navegar nas águas de um estéril formalismo e de perder-se o essencial: o fenômeno humano que através dela tenta se expressar.","","","","");}
function L89896615(i) {MstTit(i,"","","Santiago",1999,198,"14 x 21 cm","O valor da cultura como elemento de resistência ao domínio estrangeiro reside no facto de ela ser a manifestaçao vigorosa, no plano ideológico ou idealista, da realidade material e histórica da sociedade dominada ou a dominar. Fruto da história de um povo, a cultura determina simultaneamente a história pela influência positiva ou negativa que exerce sobre a evolução das relações entre o homem e o seu meio e entre os homens ou grupos humanos no seio de uma sociedade, assim como entre sociedades diferentes. A ignorância desse facto poderia explicar tanto o fracasso de diversas tentativas de domínio estrangeiro como o de alguns movimentos de libertação nacional.","","","","");}
function L89896623(i) {MstTit(i,"A interpolación pronominal en galego","Ensaio","Santiago",2000,256,"14 x 21 cm","A editorial Laiovento, na súa tarefa constante de dignificación do país e dos seus sinais de identidade, comprácese en apresentar ao público o presente traballo en que se estuda un aspecto da lingua tan singular como interesante, cal é a inserción de elementos entre o pronome átono anteposto ao verbo e este. O leitor, ou leitora, asiste a un seguimento ao longo do tempo en que se abordan construcións como a do título canto á súa orixe, tipoloxías, proceso de desenvolvimento, etc., para findar ese percurso na época actual reivindicando un trazo característico do galego con enormes posibilidades expresivas.
Polas páxinas do libro tense como activos compañeiros de viaxe os autores medievais, os dos séculos XV-XVIII, os clásicos da anterior centuria e algúns da presente para se comprobar como esta orde foi devagariñando a súa recorrencia no idioma e como foi murchando o seu testemuño á medida que ía transcorrendo o tempo.
Laiovento aspira con este volume, por un lado, a aprofundar nas particularidades da nosa lingua e, por outro, a servir de contributo para que os galegos e as galegas posúan un mellor coñecimento da súa realidade lingüística, tan deturpada nalgúns aspectos polo desfavorábel devir histórico que retrasou o desenvolvimento de Galiza como pobo.
Premio de Ensaio Carvalho Calero.","","","","");}
function L89896631(i) {MstTit(i,"Literaturas Africanas de Língua Portuguesa","","Santiago",1999,126,"14 x 21 cm","Entre Próspero e Caliban é uma síntese das literaturas africanas de Língua Portuguesa que inclui uma introdução de aspectos gerais que dizem respeito não só a essas literaturas em particular, como às literaturas africanas em geral, assim como uma apertada síntese das cinco literaturas. Pensado para leitores galegos, mas não só, este novo livro do Professor Salinas Portugal que Laiovento publica na sua coleação VENTO DO SUL servirá para despertar o interesse por umas literaturas tão próximas e porém tão distantes, à vez que fornece dados imprescindíveis para uma melhor compreensão dos textos em causa: questões como os sistemas literários emergentes, a literatura colonial, a autonomização das literaturas de língua portuguesa e outros que, de certeza, não são estranhos para um leitor galego, são tratados com rigor e paixão pelo autor que realiza um esforço de síntese que certamente irá constituir uma aportação desde a Galiza ao estudo, compreensão e divulgação das literaturas africanas de língua portuguesa.","","","","");}
function L8989664X(i) {MstTit(i,"Poesia de Jerónimo Baía n'A Fénix Renascida","","Santiago",1999,192,"14 x 21 cm","Jerónimo Baía (c. 1620-1688) é um dos grandes nomes da poesia barroca portuguesa. Admirado por muitos em vida, a sua fama estendeu-se ao longo de todo o século XVIII. Posteriormente, foi vítima do esquecimento geral e das críticas indiscrimadas que caíram sobre a produção do período barroco. Só recentemente está a ser redescoberto, ao igual que outros grandes mestres seus contemporáneos, como António Barbosa Bacelar ou António da Fonseca Soares. É fundamental que este processo de recuperação da memória literária se consolide e se intensifique, pois só assim será possível conhecer uma produção tão rica e interessante quanto esquecida, e pôr nos seus justos termos a importância do barroco na história da literatura portuguesa. E Jerónimo Baía, uma das maiores vozes da época, autor de múltiplas faces, sempre atento às novidades, merece um posto de destaque em essa reivindicação, como pode ser atestado pela qualidade de seus poemas aqui antologados.","","","","");}
function L89896658(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,134,"14 x 21 cm","Edicións Laiovento congratula-se en oferecer aos leitores e leitoras galegas un novo libro da profesora Maria do Pilar Garcia Negro -unha das máis relevantes figuras da nosa sociolingüística-, quen, coa lucidez, coa transparéncia e co rigor que caracterizan todos os seus traballos, aborda alguns dos temas xa encetados noutro libro fundamental -Sempre en Galego-, publicado tamén por esta editora.
Os traballos que conforman este volume son o produto inequívoco do estudo, da análise, da reflexión e, sobre todo, do radical compromiso co máximo património que temos como Nación: o idioma. De aí que a profesora Garcia Negro veña, desde hai tempo, defendendo en diversos foros e ámbitos (Aulas, Congresos, Parlamento de Galiza) a dignidade do noso idioma e da nosa cultura.
_"Era-se unha vez -di a autora nun dos traballos aqui recollidos- un país chamado Galiza. Aqui e agora, é un país chamado Galiza. Hai centos de anos, santos padres discutiron sobre se as mulleres tiñamos alma ou non, se eramos, en definitiva, seres humanos plenos. Todo aponta a que existiamos, a que existimos, mesmo cun ditame negativo daqueles que, como todo o mundo, de mulleres naceron. Nós, o povo galego, a Galiza, tamén existimos, mesmo que se empeñen en negálo. Pero existir sognifica, decontado, ter direito á existéncia libre e digna, ter direito a seguir existindo. Niso estamos. Ese é o noso reto e a nosa responsabilidade".
Nese reto e nesa responsabilidade estamos tamén todos cantos traballamos a prol desta empresa chamada Laiovento.","","","","");}
function L89896666(i) {MstTit(i,"Unha aproximación a Finnegans Wake","Ensaio","Santiago",2000,188,"14 x 21 cm",""recorrio, pasando Eva e Adán, de cámbio de beira a curva de baía, trai-nos por un cómudus vicus de recirculación de volta ao Castelo Houwth e Extramuros".
Así comeza a obra mais revolucinária, tanto política como formalmente, da literatura en língua inglesa. A sua língua é a língua do apóstata, do rebelde, que loita contra toda forma de opresión. Joyce deforma o inglés até facé-lo irrecoñecível: será a vinganza da colonizada e pobre Irlanda contra o império británico. Mas, superada a primeira surpresa, a novela resulta ser unha obra esencialmente cómica de mui agradável leitura.
Alberte Pagán, tradutor dos dous primeiros capítulos de Finnegans Wake, oferece en A voz do trevón unha exposición da vida e ideoloxia de James Joyce, unha explicación dos símbolos utilizados na sua derradeira novela, o seu resumo argumental capítulo a capítulo, certas claves para a sua comprensión e uns exemplos de tradución que converten o ensaio nun estúdio imprescindível para aquelas persoas que se queiran achegar á obra mestra do escritor irlandés.","","","","");}
function L89896674(i) {MstTit(i,"","Teatro","Santiago",2000,92,"14 x 21 cm","Un Ruído inquietante e ameazador. E a fuxida, na noite, abandonando morada e pertenzas, para se instalar nun territorio máis estreito e afogante. Eis o drama desta Familia na que se enfrentan dous mundos antagónicos. Por unha banda, o da Filla, que non quere seguir o camiño da renuncia e a resignación, que se nega a pechar os ollos ante a realidade e o conflicto, que se revolve. E pola outra, o dos Pais, que vai abandonando progresivamente todo, que se deixa ir paseniñamente cara a degradación, que acepta pasivamente unha situación irracional. Mocidade frente a Vellez, autenticidade frente a cinismo, vitalidade frente a decrepitude, alegría e soño frente a monotonía e estupìdez, xenerosidade frente a egoísmo. No medio, a Criada, á que se lle esixe aliñarse no bando que non é o seu. E sempre presente -visible para uns e invisible para outros (ou se cadra só pretendidamente invisible)- o Schmürz, pandote e obxecto da represión consciente e inconsciente.
Os constructores de imperios é unha peza fortemente simbólica,traspasada polos motivos e o estilo da obra de Boris Vian, un autor imprescindible na literatura contemporánea.
Tradución do francés de Henrique Harguindey.
A ilustración da capa é de Xavier Garaizábal.","","","","");}
function L89896682(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",2000,78,"14 x 21 cm","Agora xa foi transcorre na Galiza de 1971, un ano fronteirizoe ambiguo, no que as cousas de puro claras eran equívocas. En Agora xa foi chouta o conflicto entre amor e adversidade, camuflado o primeiro sentimento na seguridade que inspiran os dogmas. A historia dun grupúsculo ultraesquerdista nos prolegómenos dunha acción é o pretexto para que Vicente Araguas desenguedelle un estilo característico, cheo de tenrura, humor, escepticismo e distanciamento. Araguas, igual que o seu protagonista Fandiño, casa con todos e non casa con ninguén, sendo o seu debú como novelista o inicio/indicio dunha andaina que promete sentimento e diversión cando non aberta polémica.
A ilustración da capa é de Reimundo Patiño.","","","","");}
function L89896690(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",2000,196,"14 x 21 cm","Un enxamio de personaxes radicais e chics avanza cara o lector, que ve fustigar a insensata facundia de certa esquerda. Todo o imaxinado descríbese con habilidade. Mesmo demasiada. Ás veces, a sobredose de excitación metafísica de Benni pode crear arritmias no lector. Pero é un risco que hai que correr.
Nello Ajello en La Repubblica (20/10/94)
Stefanno Benni volve cun libro de contos, A derradeira bágoa, historia en cadros sucesivos de Italia e os "berlusconianos" que a habitan, unha Italia futura e probábel da que xa hai sinais visíbeis.
Oreste Pivetta en L'unità (24/10/94)
Unha galería de mostros cotiáns de sorriso amplo, tranquilizador, que Benni enresta coas súas palabras de comicidade cortante e doente.
Nico Orengo en La Stampa (20/10/94)
Velaí Italia vista por Stefano Benni, unha bisbarra na que pululan novos monstros, atravesada e transtornada por hordas bárbaras que teñen como único credo o televisivo. Un país que vive unha especie de day after da intelixencia e sobre o que a penas se pode verter A derradeira bágoa.
Francesco Fantasia en Il Messaggero (13/11/94)
Tradución do italiano de Moisés R. Barcia.
A ilustración da capa é de Vidal Souto.","","","","");}
function L89896704(i) {MstTit(i,"Poesía galego-portuguesa ao viño","","Santiago",2000,110,"21,5 x 16 cm","A IRMANDADE DOS VINHOS GALEGOS hoxe olla materializado un vello soño seu: recoller nun volume, breve como a encendida rosa, fino e transparente como un copo de vidro da meirande cualidade, uns poemas sentidos e escritos na lingua de nós, que nos axuden a desvelar ese misterio e sacramento, un dos grandes dons que os seres humanos, fieis e desamparados, podemos disfrutar: o viño. E presentámolos en toda a súa pureza. É dicer: totalmente espidos, sen aparello crítico nen notas eruditas. Mesmo os da época medieval -unha das máis altas ocasións vividas pola nosa lírica- pois somos fieis á ensinanza de Juán Ramón Jiménez referida ó poema:
No lo toques más:
así es la rosa.
Manuel María
ROI XORDO
DA IRMANDADE DOS VINHOS GALEGOS
Edita Edicións Laiovento e a Irmandade dos Vinhos Galegos.
Capa de Perfecto A. Estevez","","","","");}
function L89896712(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",2000,134,"14 x 21 cm","Tecendo panos reúne nas suas páxinas os catro relatos galardoados no Certame de Narracións breves Breves "Manuel Murguia" nas suas VII e VIII convocatórias (1998-1999), concurso que convoca anualmente o concello de Arteixo e que coordena desde a sua criación en 1991 o escritor Henrique Rabuñal, tamén responsábel da edición deste libro. Este volume suma-se aos intitulados Relatos (1995) e Airadas de palabras (1998) editados tamén por Laiovento. Alfonso Álvarez Cáccamo, Xosé Luís Álvarez, Manuel Riveiro Loureiro e David Pérez Iglesias, son autores xa coñecidos dos leitores que nos brindan, desde estéticas e perspectivas complementares, ungha nova oportunidade de desfrutar da máxia concentrada e sublime de que se nutre o relato breve.
A ilustración da capa é de Urbano Lugrís Vadillo.
Premios de Narracións Breves do Certame "Manuel Murguia" convocado polo Concello de Arteixo.","","","","");}
function L89896720(i) {MstTit(i,"","","Santiago",2000,400,"21,5 x 16 cm",""A nación incesante é unha memoria activa e lúcida sobre o país vivido, sobre a experiencia da súa historia e sobre o pulso máis actual do seu decorrer político. Todas as dimensións que o presente fornece polarizan unha análise crítica rigorosa e unha óptica que permite proxectar o futuro. Pensar unha nación é construir un vieiro de libre paso, unha paisaxe de estructuras plurais onde se plasmen os anceios dos que foron e dos que son solidariamente mulleres e homes comprometidos coa idea dunha Galiza no universo. Xosé Manuel Beiras é un dos homes que máis leva loitado por esa nación incesante que vén do pobo e que ten a súa máis nidia raíz na liberdade e na xustiza social que ese pobo reclama"","","","","");}
function L89896739(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,122,"14 x 21 cm","Malia as confesións que fixo en Nós, os inadaptados (1933), o ingreso de Vicente Risco (cos seus amigos Ramón Otero Pedrayo e Florentino López Cuevillas) no nacionalismo galego respondía máis a un medo a deixar de pertencer a unha terra e a un tempo do que a un compromiso ideolóxico e racional. Vicente Risco, diletante e esnob na mocidade e na madureza, achegouse ás Irmandades da Fala coa única bagaxe que posuía: a Teosofía. Esta circunstancia foi repetida mil veces pola crítica literaria galega, pero ninguén se detivo a analizar, polo miúdo, en que consistía esa doutrina (de definitiva, un orientalismo de manual para consumo de europeos ociosos).
Esa foi a orixinalidade de Risco, verbo doutros pensadores nacionalistas, na formulación da súa teoría. Segundo hindús e budistas, temos un corpo físico, un espírito e mais un corpo astral (karma) que se reencarna despois da morte. Do mesmo xeito, para Risco os pobos -e o pobo galego non era distinto- teñen un corpo físico (a súa xeografía, as marcas da historia), un espírito (a súa cultura tradicional) e un karma colectivo (a vontader de ser). Xeración tras xeración, este karma renóvase e cómpre que cada reencarnación expíe os pecados dos devanceiros. Risco tiña para si que os seus amigos e el pertencían á xeración chamada a redimir os pecados contra a Terra Galega, cometidos polos seus antepasados (preminencia da cidade, preferencia por unha lingua forasteira antes do que a propia, amor polo diñeiro antes que polos ideais). E só erguendo o veo da Mentira (o veo de Isis, que predicou Madame H. P. Blavatsky), será posíbel descubrir a Verdade: Risco vía moi claramernte nesa verdade a Galiza inmaculada, e na Mentira a cultura española, urbana, gregaria, materialista.","","","","");}
function L89896740(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,122,"14 x 21 cm","O presente libro, escrito antes do pasamento do seu protagonista, na sua primeira parte, alerta dos numerososo méritos intelectuais, literários, humanos e teatrais dunha das figuras que dentro do galeguismo mellor resume a história do século XX: Jenaro Marinhas del Valle (1908-1999).
A segunda parte permite-nos acceder ás propias palabras e ao esclarecedor pensamento de Marinhas del Valle segundo a conversa que mantivo en 1988 con José Mª Monterroso Devesa e Henrique Rabuñal. Tanto unha parte coma outra, aspirana a facer de Jenaro Marinhas del Valle alguén máis recoñecido na Galiza do próximo século. Méritos, talento e dignidade non lle faltan.","","","","");}
function L89896755(i) {MstTit(i,"Estudios sobre a vida e a obra","Ensaio","Santiago",2000,460,"14 x 21 cm","Esta obra monumental constitúe un utilísimo instrumento para calquera outra investigación sobre Rosalía de Castro. Temos á man documentación cronobiográfica fundamental, como a que demostra, por exemplo, a vida tan temperá da autora coa súa nai, en Padrón (segundo achado do finado Manuel Pérez Grueiro no rexistro deste concello), o que valerá de vez -esperamos- para desmontar fantasías sen fundamento ningún sobre as relacións materno-filiais. Temos un completo percurso pola crítica contemporánea de Rosalía, que nos ilustra sobre a recepción que a súa obra merecía. Fica debuxada unha biografía, con dados certos, tantas veces falseada ou ocultada; permítenos o libro practicarmos un itinerario crítico onde non se ocultan dados, autores, nin se furtan valoracións, cousa sempre de agradecer para os que estimamos que se xogue "coas cartas boca arriba" e non, como tantas veces padecemos, usando da "vaporización" orwelliana para facer desaparecer (como se houbese que asentir ao revival do "Índice") obras ben significativas e valiosas da fortuna crítica de Rosalía de Castro.","","","","");}
function L89896763(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,612,"14 x 21 cm","Estrutura económica de Galiza ten como obxectivo subministrar a un público amplo as informacións e análises que permitan comprender o funcionamento actual e as transformacións recentes da economía galega. Para iso a perspectiva adoptada é de média diatáncia: nen un tratamento exaustivo de todas as cuestións nen unha escolla persoal dos temas fulcrais, senón un exame rigoroso que non esqueza nengun ámbito relevante. Optou-se tamén pola organización pedagóxica dos materiais, pretendendo explicar máis que seducir. E quixo-se contar co máximo apoio empírico que unha obra destas características pode suportar, respaldando as aseveracións coas estatísticas pertinentes.
Portanto, non se trata dun ensaio arriscado en que se defende unha tese coa que cativar ao leitor. Iso non quer dicer que se prescindise da ideoloxia, mais non hai unha teoria omnicomprensiva sustida -ao menos de forma consciente- nos once capítulos da obra. As perspectivas analíticas e as conclusións expostas acharán o seu xuiz na capacidade para explicar e interpretar a realidade. Neste sentido, os autores abren o texto á valoración crítica de todas as persoas interesadas na economia do país. Corresponderá a outros actores e a outros contextos a xeración de conclusións relevantes no ámbito do debate político.","","","","");}
function L89896771(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,168,"14 x 21 cm","Recolhen-se neste livro tres ensaios cujo fio condutor en comun é o abordaren diversos aspectos concernentes ao mundo rural galego da primeira metade do século pasado, desde a perspectiva da luita de clases.
Todos eles son materialización dun projecto de investigación iniciado hai mais de umha década, do que foi fruto tamén o livro do mesmo autor Agitacións campesinas na Galiza do século XIX, publicado con anterioridad en Edicións Laiovento.","","","","");}
function L8989678X(i) {MstTit(i,"A Bioloxía como ideoloxía","Ensaio","Santiago",2000,114,"14 x 21 cm","Neste libro "examinaremos con algún detalle as manifestacións peculiares da ideoloxía científica moderna, así como os camiños errados por onde nos conduciu. Consideraremos como o determinismo biolóxico foi usado para explicar e xustificar as desigualdades dentro e entre as sociedades e para afirmar a inmutabilidade de tais desigualdades. Veremos como foi desenvolvida unha teoría da natureza humana usando a teoría da selección natural de Darwin para afirmar que a organización social é tamén inalterábel porque é natural. Veremos como os problemas de saúde e doenza foron localizados dentro do individuo, de forma que este se tornou un problema que a sociedade debía encarar, en lugar de a sociedade ser encarada como un problema para o individuo. E veremos como relacións económicas puras e simples, mascaradas de feitos naturais, poden guiar toda a dirección da investigación biolóxica e tecnolóxica".
Traducción do inglés e notas: Fernando Vázquez Corredoira e Salvador Mourelo Peres.","","","","");}
function L89896798(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",1997,171,"14 x 21 cm","Normalidade e conflito son as dúas palabras que sintetizan a historia da nosa lingua, a primeira para nos referirmos ao brillante período medieval e a segunda para resumir a etapa que vai desde o século XVI á actualidade, en que o galego se viu relegado á condición de lingua subalterna no seu propio territorio por decisión foránea, allea á vontade dos habitantes de Galiza.
Neste volume faise un percorrido rigoroso, aínda que apaixonado, pola historia do idioma.","1ª: maio 97","2ª: maio 98","3ª: agosto 99","4ª: outubro 00");}
function L89896801(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,282,"14 x 21 cm","Os procesos de desenvolvemento están condicionados, entre outros factores, pola existencia dun sistema financeiro eficiente, e pola intensidade das relacións establecidas entre a banca e a industria.
As respostas ás demandas de financiamento industrial foron abordadas de diversas maneiras. cun ánimo analítico téñense agrupado en dous modelos polares: o continental imperante en países como Xapón e Alemaña e o anglosaxón, dominante no Reino Unido e en USA. Un e outro modelo manteñen posicións moi diferentes a respeito da relación Banca-Industria. No primeiro a relación é de proximidade, mentres que no segundo é máis distante.
As relacións Banca-Industria en España e en Galiza teñen rexistrado unha evolución desde un modelo orixinariamente continental até un modelo universal, cun carácter cada vez máis anglosaxón. O fracaso do modelo de desenvolvemento, acabou contaminando os balances bancarios e forzou o abandono de posicións industriais. Sen reparar na súa propia responsabilidade, por terse embarcado nunha alternativa de negocio para a que non tiñan nen profesionais nen burócratas eficientes, banca e administración distanciáronse cada vez máis da industria, asumindo de xeito máis aparente que real o modelo de carácter anglosaxón, para o que non contan nen con sociedades especializadas, nen con axentes preparados, nen con mercados especializados.
A retirada de posicións industriais foi moito máis intensa en Galiza. As entidades financeiras galegas perderon peso participativo na industria autóctona, e expulsaron unha gran parte do aforro xerado no noso país por medio das cesións de tesourería e a súa participación en fondos de investimento. As consecuencias deixáronse sentir sobre a estructura de financiamento e sobre os resultados empresariais das empresas autóctonas, actuando como freo das posibilidades de converxencia da economía galega.","","","","");}
function L8989681X(i) {MstTit(i,"","","Santiago",2000,302,"21,5 x 16 cm","A linguística com corpora, conhecida en inglês como corpus linguistics, é umha nova forma de fazer linguística que adquiriu nas últimas décadas grande pulo nos países anglo-saxónicos e nos países nórdicos. Consiste esencialmente no emprego do computador para o estudo da língua através da sua manifestaçom tangível e material: o discurso. Desta forma os seus métodos, os seus resultados, aproximam-na mais dos requerimentos de exactidom e rigorosidade das Ciências Exactas. A miúdo os resultados que nos oferecem estes estudos som surpreendentes e apaixonantes, podendo mesmo afirmar-se que o processo de levar adiante umha pesquisa deste tipo pode chegar a converter-se numha experiência estimulante e atraente para quem a realiza. Actualmente em quase todas as subdisciplinas linguísticas podemos achar interesantes exemplos do uso de corpora, mesmo no caso de línguas como o galego-português, cujo estudo sofre, no entanto, umha clara desvantagem em relaçom a outras línguas.
O autor, José Henrique P. Rodrigues, é professor da Universidade de Vigo e realizou a sua tese de doutoramento no âmbito de estudo da linguística com corpora. Neste volume o leitor poderá também achar um amplo resumo desse trabalho, que consistiu essencialmente num contraste cultural entre a sociedade portuguesa e a brasileira por meio de umha análise do discurso falado em cada país.
Edita Edicións Laiovento e Artábria Fundaçom.","","","","");}
function L89896828(i) {MstTit(i,"Sobre as rubricas explicativas dos cancioneiros profanos galego-portugueses","Ensaio","Santiago",2000,284,"14 x 21 cm","As incógnitas en torno á nosa lírica mediebal son aínda moitas. A leitura das cantigas segue a provocar, para alén da multiplicidade interpretativa que caracteriza os bons textos literarios, non poucas dúbidas sobre a nosa capacidade para entendermos correctamente uns poemas en moitas ocasións maliciosos e intencionalmente ambiguos. Algunhas das rubricas explicativas, porén, semellan posuír a valiosa chave que permite iluminar o verdadeiro sentido de burlas memorábeis. É por iso que este libro se centra neses pequenos paratextos introductorios -que, infelizmente, acompañan un número moi reducido de cantigas-, tentando delimitar o verdadeiro alcance das explicacións que oferecen.
Doutra parte, tanto o estudo como a edición crítica do repertorio completo destas rubricas pretende ser un instrumento útil que axude a un maior coñecimento das condicións en que se produciu a transmisión escrita das nosas cantigas e do contorno histórico e cultural en que foron compostas.
A obra que Laiovento se comprace agora en publicar recebeu o premio de Investigación Lingüística Literaria "Carvalho Calero", que organizou o Concello de Ferrol e a Sociedade Cultural "Medulio", na súa X edición.","","","","");}
function L89896836(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",2000,146,"14 x 21 cm","A 205 do Hospital Xeral Obradoiro ha de ser en catro meses o derradeiro espacio de Velasco, un universo biográfico que se resiste á entrega. As relacións humanas, a experimentación, os impulsos dos fármacos e a memoria do amor e os desafectos. Xiz, desde a raíz do seu ámbito rural, comparte as lealdades cara á rebelión perante a burla da pseudociencia que tenta rendibilizar os resultados. ¿Será só unha ficción?
Premio de Narrativa Carvalho Calero.","","","","");}
function L89896844(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2000,142,"14 x 21 cm","A orde ultraliberal fundaméntase en tres "liberdades" que, en cada país, se revelan liberticidas para a sociedade e para a maioría dos cidadáns: as "liberdades" de circulación de capitais, de investimento e de comercio. En resumo, fundaméntase na omnipotencia de "mercados" que lles ditan a súa lei a lexisladores e gobernos democraticamente eleitos. Este espolio lexitímase nunha manifestación ideolóxica, amplamente divulgada polos medios de comunicación, á que este libro pretende contestar.
Primeiramente, examinando de xeito detallado un sistema do que non é preciso ser ningún experto para comprender a engranaxe. A continuación, por medio de propostas alternativas en torno ás cais poden federarse loitas nacionais, europeas e internacionais.
Dos mecanismos da especulación aos paraísos fiscais, da posibilidade real de aplicación da Taxa Tobin á denuncia das emboscadas terminolóxicas do liberalismo, do papel do euro á reformulación do movemento sindical, da débeda do Terceiro Mundo ás depredacións dos fondos de pensións, das loitas victoriosas contra o AMI (Acordo Multilateral sobre o Investimento) até as loitas pendentes contra a OMC (Organización Mundial do Comercio), os profesores universitarios, investigadores e sindicalistas reunidos por Attac (Asociación para a Taxación das Transaccións financeiras para Axuda dos Cidadáns) fornecen, nesta obra, as ferramentas de reflexión e de acción para todos aqueles, inumerábeis, que teñen o convencemento de que é posíbel un mundo diferente.","","","","");}
function L89896852(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,198,"14 x 21 cm","Os líderes políticos dos estados máis grandes de Europa insisten en culpabilizar ós nacionalismos de todos os males que nos afectan. ¿Pero de que nacionalismos estamos a falar? Ben seguro que non fan referencia ós nacionalismos de estado, a aquelas accións planificadas para eliminar a diversidade, para homoxeneizar a poboación, para unificar culturas. Os nacionalismos perigosos é unha disección en profundidade de todos os mecanismos que utilizan os estados para combateren o dereito á diferencia e onde se informa dun conxunto de confictos -desde Chiapas ata Timor, desde Quebec a Chechenia- provocados polo non recoñecemento do dereito de autodeterminación.","","","","");}
function L89896860(i) {MstTit(i,"Ideologia e realidade","Ensaio","Santiago",2001,194,"14 x 21 cm","A mulher no nacionalismo galego (1900-1936). Ideologia e realidade é um rigoroso estudo histórico sobre o tratamento, a evoluçom, a importáncia, da questom feminina, no movimento nacionalista galego, tanto a nível organizativo como na obra e pensamento ideológico-político dos principais teóricos do mesmo, no período histórico que abrangue desde o abrente do século passado até a Guerra Civil espanhola.
Numha arriscada e corajosa análise, pioneira neste imenso e ermo campo historiográfico, mergulhando na documentaçom e na bibliografia gerada em quatro frutíferas décadas do nosso passado colectivo, Noa Rios Bergantinhos debulha -com a paciência e a constáncia dos bons estudos históricos-, a escassa atemçom que o Movimento Nacionalista Galego prestou aos problemas e reivindicaçons da mulher, demonstrando empiricamente como muitas vezes se achava por trás das demandas e conquistas sociais, e mesmo da própria legislaçom.
Noa Rios Bergantinhos recupera e dignifica os nomes e a trajectória vital e política das poucas mulheres que, numha época difícil e num movimento impermeável às suas reivindicaçons, logrou, com valentia, rachar o cerco da ideologia patriarcal que modulava o discurso majoritário dos dirigentes e teóricos nacionalistas, salvo contadíssimas excepçons.","","","","");}
function L89896879(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,298,"14 x 21 cm","Na Galiza há um conflito lingüístico e cultural. Desde que se apagou a chama da cultura galego-portuguesa medieval neste canto da península, um processo de substituiçon está-se a consumar; no entanto, nom é este o conflito. Este nasce porque existe um movimento social que questiona e quer quebrar o tecto dominante, isto é, o espanhol. E, contudo, o que é realmente fascinante no conflito galego é o facto de a língua e a cultura galega apresentar duas leituras, umha micro circunscrita no Estado espanhol e outra macro, a transcender essa baliza em diferentes direcçons. Este livro é umha resposta a cada um dos argumentos micro, palpabilizando, esta foi ao menos a nossa intençom, as limitaçons que as alimentan, e é também um apelo para que a regeneraçom formal, funcional e identitária complete o seu ciclo.","","","","");}
function L89896887(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,302,"14 x 21 cm","Edicións Laiovento ofrece nesta ocasión ao público lector a versión galega, actualizada, do libro España uniforme de José Ignacio Lacasta-Zabalza, intelectual de estilo brillante, heterodoxo, lúcido e de personalidade coerente.
A partir dun rexistro correcto, non exento de fondo rigor académico e inserido, por veces, nun ambiente sarcástico, o autor amosa un discurso perfectamente argumentado, ben razoado e alleo ao discurso oficialista do sistema que concorda coa vocación de revolta contra a uniformidade española. Unha uniformidade que, segundo o autor, non está exenta de perigo antidemocrático, contra a que fago miña unha aguda reflexión de Castelao "A cegueira dos hespañoes é mal que non ten cura, porque é cegueira voluntaria. Cerran os ollos para non veren".
Cumprindo coa nosa obriga de estarmos informados do que está a acontecer no resto do Estado español, sentímonos moi honrados de compartir cos lectores e lectoras a obra dun intelectual de altura, como é o caso de José Ignacio Lacasta-Zabalza.
Traducción do español: Mercedes Queixas Zas.","","","","");}
function L89896895(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,268,"14 x 21 cm","A partir de 1950 percíbese un cambio de estructuras territoriais en Galiza: unha certa agonía do rural e desmesura do crecemento urbano. Este proceso de deteriorización no que atinxe á vivencia do espacio analizámola a partir da teoría dos dous corpos de Mary Douglas: "O corpo social -macro-crosmos-, condiciona o modo en que percibimos o corpo físico: microcosmos". Jean Piaget refírese a un triple proceso que o neno realiza para se ir achegando á construcción da realidade: adaptación, asimilación e acomodación: o neno vai adaptándose ao medio exterior mediante dúas operacións: a de asimilación, actuando o individuo sobre o medio, especie de dixestión que internaliza o espacio, e a de acomodación, na que o medio actúa sobre o individuo.
O terrirorio actúa como "Tellus mater" ou a Terra nai que se apoia en certos puntos umbilicais dos que o noso territorio está preñe. E a partir destes datos foise humanizando, ao longo da historia, o hábitat galego creando identidade étnica, xunto co idioma, os dous sinais máis senlleiros de identificación por mor de darmos co itinerario da conciencia galega. Analizando historicamente a poboación galega, imos penetrando nas esntrañas do noso mapa, ese emblema que nos arroupa.","","","","");}
function L89896909(i) {MstTit(i,"os traballos e os días","Ensaio","Santiago",2001,342,"14 x 21 cm","Hai homes que viven unha vida. Algúns, viven moitas vidas. O noso persoeiro pertence ao segundo grupo: o home, o poeta, o narrador, o dramaturgo, o xornalista, o mestre, o divulgador cultural, o político, o procurador dos tribunais, o editor, o cidadán, o incansábel peregrino dos camiños da Galiza e o mundo... son un a a un e todos xuntos Manuel María. Os máis notábeis e significativos acontecementos da vida galega, nos seus ámbitos social, cultural e político da segunda metade do século XX poden ser contados desde o mirador da súa traxectoria vital.
Quizais por iso, non sexa desproporcionado afirmar que estes apuntamentos biográficos trazan unha sintética radiografía da vida galega, contada a través dos seus ciclos e tempos culturais, dos seus axentes e promotores, das entidades que a protagonizaron, das múltiples dificultades que tiveron que enfrontar e souberon vencer, e da importancia e excelentes froitos do traballo de milleiros de galegas e galegos anónimos que, co seu xeneroso esforzo, fixeron agromar do ermo, entre a opresión e o terror impostos pola ditadura, a inmorrente flor da esperanza dunha Galiza dona de seu.","","","","");}
function L89896917(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,138,"14 x 21 cm","Xa estaba a punto de dar a verba que voltaría a tranquilidade aos seus visitantes -D. Xan Martín xamais desdecíase- cando fitou encol da mesa o estuche das antiparras. Cun xesto maquinal abriunas, deitounas a cabalo do forte nariz e escomenzou a revisar o faixo de papeis que tiña diante de si. Era o anteproieito de imenso depósito para a Empresa, que tencionaban erguer nos tarreos de Ponte Alsina. A oficina téinica que os formulara algúns anos antes e que agora insistía neles co gallo da terminazón do irrisorio contrato, siñalaba a urxencia, cada día máis urxente, de desconxestioar a Casa Central, de ter un local axeitado para os camións, de alonxar o tráfico dos barrios aristocráticos. Ademais, tíñase que aporveitar os prezos, polo momento baixos, dos materiais de construción. Tudo esto, gracias ao agrandamento dos cristaes, aparecíaselle con carauteres nídios, cunha auguidade de visión que era, ao mesmo tempo, un pracer para os sensos e para a mente.
En troques, ao erguer a testa, a silueta dos dous homes que, engruados agardaban a resposta medios esvaídos nas somas do despacho, presentábaselle, confusa, desdibuxada, apenas perceptíbel.
E sin cavilar máis, con un soio movimento negativo, condenou irrevocablemente a seus dous peisanos á miseria...
Traducción: Eduardo Blanco Amor.
Edición e introducción: Antón Capelán.","","","","");}
function L89896925(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,260,"14 x 21 cm","Os ensaios que compoñen este libro están dedicados a algúns dos temas relacionados co impacto social da bioloxía de meirande transcendencia e actualidade, como son a clonación e o Proxecto Xenoma Humano.
O desenvolvemento meteórico da bioloxía celular e molecular nos últimos anos abre a porta á posibilidade de importantes aplicacións médicas destas investigacións pero, ao mesmo tempo, sucita interrogantes sobre posíbeis usos abusivos que poidan traducirse en situacións discriminatorias para certos grupos de persoas. A transformación da investigación biotecnolóxica nunha nova industria con fortes investimentos tamén está a crear novos problemas de grande impacto social.
Nestes ensaios discútense, desde unha perpectiva crítica, algunhas das principais cuestións que suscita este desenvolvemento da bioloxía, coa intención de formular interrogantes e de expoñer os pros e contras destas investigacións, que tanto interese están a levantar entre un público cada vez máis interesado.","","","","");}
function L89896933(i) {MstTit(i,"","Narrativa","Santiago",2001,226,"14 x 21 cm","A escuma dos días constitúe un universo propio no que a historia e o estilo, as ideas e os procedementos, o imaxinario e o real, o xogo e a metáfora, as persoas e a linguaxe, fúndense e entretécense para conformaren un mundo único, fantástico e poético que o lector sinte como plenamente auténtico e verdadeiro. A obra de Boris Vian non fixo senón medrar na apreciación da crítica e do público, sendo hoxe un dos autores máis estimados da literatura francesa contemporánea. E A escuma dos días, libro de cabeceira da mocidade francesa dende hai anos, ocupa o lugar preeminente.
Introducción, traduccióne notas: Henrique Harguindey.
Ilustración da capa: Ana Pillado.","","","","");}
function L89896941(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,488,"14 x 21 cm","As democracias de base plurinacional nào têm sabido articular correctamente a igualdade da cidadania jurídico-política com o reconhecimento da diversidade étnica e nacional das suas populações. Este livro é um intento de dar uma resposta a essa insuficiência, presente também no caso do Estado espanhol, ao propor um modelo "federal-confederal" de Estado, que -decidido desde o exercício do direito de autodeterminaçào por parte das populações das quatro nações existentes no interior do Reino da Espanha- trata de harmonizar o quadro do Estado (como inicial âmbito territorial de referência), a realidade plurilingue e plurinacional do mesmo e os valores de um sistema político democrático multicultural avançado.
O modelo institucional "federal-confederal" que se propõe tem em si mesmo coerência lógica interna, é intelectualmente concebível na prática. Com efeito, desde a reflexào teórica se constata um continuum (nao a separaçao talhante sustentada na doutrina tradicional) entre as figuras conceptuais e históricas da Confederaçào de Estados e o Estado federal. Coisa que tambem hoje se pode experimentar fisicamente no modelo de carácter semifederal/semiconfederal da Uniào Europeia e na transformaçào do Estado federal (embora mais formal que real) da extinta Uniào Soviética na chamada Comunidade de Estados Independentes, um tipo de aliança política que igualmente poderia desembocar num híbrido de Estado federal e Confederaçào de Estados. Os redactores do documento de trabalho da Declaraçào de Barcelona poderiam achar -na explicaçào e justificaçào da proposta "federal-confederal" que contém esta obra- a fundamentaçao teórica do modelo ao que, sem ser consciente de tal objectivo, parecia visar de forma confusa aquela, á primeira vista, contraditória expressào de "Estado de tipo confederal", de dito documento de trabalho.","","","","");}
function L8989695X(i) {MstTit(i,"O que você quer ser quando crescer?","","Santiago",2001,176,"14 x 21 cm","Com O menino no espelho talvez lembremos aspectos esquecidos da nossa infância. De umha caixa de cartom que já nom era mais umha caixa de cartom a virar num castelo atacado sem piedade por umha esquadrilha de avions de papel. É O menino no espelho o próprio Fernando Sabino com os seus diferentes castelos, nessa etapa da vida onde fantasia e realidade som felizmente apenas uno e onde as galinhas respondem às nossas perguntas, Tarzan salta entre os galhos das árvores connosco nas costas, ficamos invisíveis ou fazemos com que o nosso duplo que morava atrás do espelho venha brincar até nós.
O Fernando vem assim somar-se ao Tom Sawyer, o Marco, o Balbino ou o Oliver Twist, virando mais um habitante do mundo dos meninos que todos e todas fomos.
Prólogo: Valentim Rodrigues Fagim.","","","","");}
function L89896968(i) {MstTit(i,"2ª edición acrescentada","Ensaio","Santiago",2001,362,"14 x 21 cm","Baixo o título O Estado da Nación recóllense neste libro unha serie de documentos que son un fiel espello no que se reflicte, sen dúbida, a realidade política, económica e social da Galiza dos nosos días, concretamente do período que abrangue entre os anos 1989 e 2001, interpretando este como resultado da incapacidade dos sucesivos gobernos dos últimos doce anos, perante as diferentes problemáticas nacionais: o agro, a pesca, o escaso apoio ao proceso industrial, os interminábeis proxectos das vías de comunicación, a problemática do ensino, idioma, etc. Problemas estes que son abordados, analizados e interpretados dun xeito lúcido, brillante e orixinal polo catedrático da Universidade de Compostela Xosé Manuel Beiras Torrado.
Mais todo o que se expón ao longo destas páxinas non fica nunha mera declaración obxectiva, senón que se ofrecen alternativas que -en palabras do autor- se plasman nun conxunto vertebrado e congruente de criterios e compromisos explícitos e viábeis de acción de goberno, onde cada un diles responde ás necesidades prioritarias e aos intereses vitais de cada grupo social e de cada sector económico integrantes da poliforme e ricaz realidade que é Galiza.","","","","");}
function L89896976(i) {MstTit(i,"","Ensaio","Santiago",2001,136,"14 x 21 cm","Co título de Ensaios, sátiras e aforismos, este libro acolle once traballos do grande escritor irlandés Jonathan Swift (1667-1745), autor tan descoñecido como coñecida é a súa obra máis sobranceira: As viaxes de Gulliver. Temos aquí exemplos do eido no que máis destacou (a sátira) con opúsculos como Meditación acerca dunha vasoira, Un relato fiel e verdadeiro do que sucedeu en Londres, O conde de Wharton e Unha modesta proposición, ensaios da calidade de A arte da mentira política, Apuntamentos cara a un ensaio sobre a conversación e Breve panorama sobre a situación de Irlanda, epigramas como os recollidos en Resolucións para cando chegue a vello ou Pensamentos e aforismos, unha selección do seu libro máis coñecido (As viaxes de Gulliver: unha escolma sociopolítica) e un texto singular que nos presenta ao Swift máis íntimo ante o maior infortunio da súa vida: Na morte da señora Jkohnson (Stella). Cómpre sinalar que a maioría destes textos, prologados, anotados e traducidos directamente do inglés polo profesor Abel López son inéditos non só en galego, senón en calquera outra lingua da península Ibérica.
Traducido do inglés por: Abel López Rodríguez.","","","","");}
function L89896992(i) {MstTit(i,"","","Santiago",2002,64,"12 x 17 cm","O agrarismo foi o movemento asociativo de maiores dimensións na historia do campesiñado galego. Este breve volume vai dedicado a explicar as súas orixes, evolución histórica e aspecto organizativo. Tamén a trazar algúns posíbeis paralelismos co sindicalismo labrego da posguerra que chega ata os nosos días.","","","","");}